TSIPRAS NEA

To παιχνίδι ήταν στημμένο από την αρχή. Να το γυρίσουμε και να καθαρίσουμε!

Φεβρουάριος 2015: » Ο Τσίπρας θα κυβερνήσει για 20 χρόνια. Κάπου εκεί τον Ιούνιο θα γίνει ένας χαμός με τις τράπεζες, μετά θα κάνει συμφωνία, θα την επικυρώσει και στην συνέχεια θα κάνει εκλογές με λίστα και θα καθαρίσει με τους αριστερούς»

Αυτό που διαβάσατε δεν είναι προφητεία. Είναι η άποψη τουλάχιστον 4 ανθρώπων από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, την οποία μου εκμυστηρεύτηκαν τον Φεβρουάριο. Μάλιστα, αυτή την άποψη, την έχω ήδη μεταφέρει σε πολλούς από το κοντινό μου περιβάλλον, αρνούμενος αρχικά να την θεωρήσω ως σοβαρή, επιβεβαιώνοντας όμως στην συνέχεια το κάθε βήμα.

Πράγματι τον Ιούνιο (αρχές είχαν πει, στο τέλος έγινε τελικά), έκλεισαν οι τράπεζες. Συνέχεια ανάγνωσης

11

Γ.Πανούσης: Πότε θα πάψουν οι αριστεροί να δολοφονούν την Αριστερά στο όνομα της «καθαρής αριστεροσύνης»;

Στην ιστοσελίδα anoixtoparathyro.gr., ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Γιάννης Πανούσης, δημοσιεύει άρθρο – φωτιά κατά της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε το:
“Η δαμόκλεια «πολιτική ηθική» και «καθαρότητα» των μη-ευρωπαϊστών αριστερών μελών του ΣΥΡΙΖΑ σκόρπισε εν μία νυκτί σε μια προφανώς αντι-δεοντολογική, αντι-ηγετική και εν τέλει τυφλή ανυπακοή στην ίδια τη λαϊκή εντολή (που τόσο την επικαλούνται όταν τους βολεύει).

Το 80% του ελληνικού λαού θέλει να μείνει στο ευρώ αλλά κάποιοι λουδίτες σχεδιάζουν «επανάσταση» επί άλλου πλανήτη.

Παρασυρμένοι από καλοβολεμένους, βαθιά συστημικούς διανοούμενους της Ευρώπης και των ΗΠΑ αλλά κι από τη διπολική διαταραχή και την υφέρπουσα κατάθλιψη ενός λαού που τώρα συνειδητοποιεί ότι δεν είναι περιούσιος, ορισμένοι αυτοαναγορεύονται σε ντεσπεράντος εσωστρεφούς ιδεοληπτικής αυταρέσκειας.

Σαν τις ρώσικες μπαμπούσκες είναι (απο)κλεισμένοι μέσα στα μαρξικά τσιτάτα, που είναι κλεισμένα μέσα στην προ-παγκοσμιοποίησης εποχή, που είναι κλεισμένα σε κορώνες αμφιθέατρου, που είναι κλεισμένα σε συσχετισμούς κουκιών και τάσεων, που είναι κλεισμένα σε…

Τί επικαλούνται ως έσχατο επιχείρημα; Την υπερηφάνεια του λαού.
Αναρωτιέμαι αν η εθνική (και η προσωπική) αξιοπρέπειά τους δεν είχε καθόλου θιγεί την εποχή της αστακομακαρονάδας, της ανομίας, της ατιμωρησίας, των λαμογιών, της εύκολης ζωής, της αναξιοκρατίας;

Τώρα αντιληφθήκανε ότι ζούσαμε (κι ευημερούσαν μερικοί ακόμα και «συνοδοιπόροι») ως τριτοκοσμική χώρα κι ότι αυτός ο τρόπος δεν είναι συμβατός με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία;

Εξακολουθούμε να θέλουμε να είμαστε και «αριστεροί» αλλά να παίρνουμε φακελάκι, και οικολόγοι αλλά να χτίζουμε αυθαίρετο, και συνειδησιακά ανεξάρτητοι αλλά να «ρουφάμε» το Κράτος.

Δεν υπάρχει σωτηρία. Ούτε προς τα μπρος ούτε προς τα πίσω. Μόνο προς τα «μέσα» μπορεί να γίνει το θαύμα. Να ανα-γνωρίσουμε τον κακό εαυτό μας, να τον αλλάξουμε, να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους πως δεν υπάρχει πλέον ο παλαιός έλληνας, ότι η Δημοκρατία έχει κανόνες και όρια, ότι η ιδεοληψία δεν είναι τρόπος διακυβέρνησης.
Κι όλα αυτά πρέπει να συμβούν πολύ γρήγορα.

Γιατί πίσω από την πόρτα της Ιστορίας δεν κρύβεται κάποιος «δόλιος αλλοδαπός» αλλά η εθνική καταστροφή. Αν κάτι τέτοιο αφήσουμε να γίνει τότε πια δεν θα υπάρχουν νικητές και νικημένοι, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί αλλά μόνον το Χάος.

Ένα Χάος για το βάθος και το σκότος του οποίου θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι, αλλά αυτό δεν θάχει καμία σημασία.

Υ. Γ.: Πότε θα πάψουν οι αριστεροί να δολοφονούν την Αριστερά στο όνομα της «καθαρής αριστεροσύνης»; (που μόνον ορισμένοι -εξ επιφοιτήσεως του Μαρξ;- κατέχουν).”

 

Προσυπογράφοντας: Μιμή Κεραμιδά

1

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι γατζωμένοι στις καρέκλες…

Τα προηγούμενα Μνημόνια πέρασαν με ελάχιστες απώλειες για την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, καθώς οι αρχηγοί των κομμάτων βασίζονταν σε μια πολύ ρεαλιστική αρχή. Πίστευαν, και πολύ σωστά, ότι οι βουλευτές τους δεν θα διακινδυνεύσουν την καρέκλα τους και τα προνόμια που προκύπτουν από αυτήν, κάτι που επιβεβαιώθηκε.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, σήμερα, για τον Αλέξη Τσίπρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η πλειονότητα των βουλευτών του, το μόνο που δεν σκέπτεται είναι η καρέκλα. Αντίθετα, είναι αποφασισμένοι να μην υποκύψουν σε ότι κορόϊδευαν τόσα χρόνια, είναι αποφασισμένοι να μην γλύψουν εκεί που έφτυναν. Συνέχεια ανάγνωσης

1

Ξεφτίλα αλλά Γερμανικά!

Μπορεί ο Τσίπρας να είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και εκπρόσωπος μια θολοκουλτουριάρικης αριστεράς… μπορεί να είμαι κάθετα αντίθετη σε όσα πρεσβεύει ιδεολογικά… αλλά έτσι όπως αποφάσισε ο Ελληνικός λαός αυτή τη στιγμή, είναι ο Έλληνας Πρωθυπουργός και επρόσωπος του κράτους των Ελλήνων, οπότε η είδηση ότι κάποιοι Γερμανοί γελάνει κι ειρωνεύονται μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει… Ποιοι γελάνε;… Οι Γερμανοί; Και με ποιους γελάνε; Με τους Έλληνες; Ας θυμηθούν πως η ιστορία κάνει κύκλους και στο τέλος… αργά η γρήγορα… πάλι θα είναι οι Έλληνες πρωταγωνιστές αυτών που θα τους κόψουν το γέλιο.
Μιμή Κεραμιδά

Διεθνής εγκληματική οργάνωση!!!

Η παρουσίαση ως δεδομένου του Ελληνικού χρέους από τους ευρωπαίους ηγέτες, δημιουργεί σίγουρα σοβαρό προβληματισμό, καθώς, όπως δείχνουν τα πράγματα, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν το πάρτι που στήθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και τα δισεκατομμύρια τα οποία ροκάνισαν οι ξένοι σε συνεργασία με τους ντόπιους συνεργάτες τους σε βάρος των Ελλήνων.
Θέση μας ήταν και είναι ότι, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ και την Ε.Ε στην συνέχεια, όπως και η συμμετοχή της χώρας στη σκληρή ζώνη του ΕΥΡΩ, το μόνο που εξυπηρετούσε ήταν τα συμφέροντα μιας διεθνούς εγκληματικής οργάνωσης, η οποία είχε ως στόχο να ξεζουμίσει, θησαυρίζοντας, τον Ελληνικό λαό.
Οι παλαιότεροι ηλικιακά θυμούνται την εποχή που η χώρα μπήκε στην Ε.Ο.Κ., όταν τεράστιες ποσότητες από ροδάκινα και άλλα φρούτα θάβονταν στις χωματερές, με αντάλλαγμα κάποια ελάχιστα χρήματα που έδινε τότε η ΕΟΚ για την καταστροφή τους. Κάποιοι θυμούνται ακόμη την εποχή που μοιράζονταν στα σχολεία δωρεάν χυμοί ροδάκινου και μήλου, για να μην πάνε χαμένα. Γιατί γινόταν αυτό όμως;

Το 1983 η παραγωγή ροδακίνων και μήλων της χώρας, θάφτηκε σε χωματερές.

Το 1983 η παραγωγή ροδακίνων και μήλων της χώρας, θάφτηκε σε χωματερές.

Απλούστατα, η Ελλάδα είχε μεγάλη παραγωγή αγροτικών προϊόντων, τα οποία τότε εξάγονταν στο εξωτερικό και έφερναν στη χώρα πολύτιμο συνάλλαγμα. Η κοινή αγροτική πολιτική όμως απαιτούσε, η Ελλάδα να παράγει λιγότερα ώστε να καταναλώνονται τα προϊόντα τα οποία παρήγαγαν άλλες χώρες της κοινότητας.
Και καθώς πολλά λέγονται για τις αγροτικές επιδοτήσεις, καλό είναι είναι να σταθούμε λίγο σ’ αυτές. Υπήρξαν επιδοτήσεις για την εκρίζωση αμπελιών, επιδοτήσεις για την εκρίζωση ελλιάς, επιδοτήσεις για το ξεπάστρεμα κάθε είδους τοπικής αγροτικής παραγωγής. Τότε, πολλοί Έλληνες αγρότες, με την ανοχή της εγκληματικής οργάνωσης που διατηρούσε τον έλεγχο του κράτους, έκλεβαν, όπως νόμιζαν τους ευρωπαίους, βάζοντας ότι εκρίζωσαν περισσότερα στρέμματα από εκείνα που πραγματικά είχαν εκριζώσει. Μόνο που οι ευρωπαίοι το γνώριζαν πολύ καλά αυτό και φυσικά δεν τους ενδιέφερε καθόλου, καθώς τα κέρδη τους ήταν διασφαλισμένα.
Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο σήμερα, να εισάγουμε τα αγροτικά προϊόντα τα οποία εκριζώσαμε, με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν οι εισαγωγείς. Τα ψίχουλα που «έκλεβαν» οι Έλληνες αγρότες, ήταν το τυρί. Η φάκα ήρθε μετά και τώρα η χώρα έχει πιαστεί σ΄αυτήν και δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι.

Η επιδότηση ήταν το "τυρί", ενώ η εκρίζωση των αμπελιών ήταν η "φάκα" για τους Έλληνες.

Η επιδότηση ήταν το «τυρί», ενώ η εκρίζωση των αμπελιών ήταν η «φάκα» για τους Έλληνες.

Αφού μας ξεπάστρεψαν την αγροτική παραγωγή, αναγκάζοντάς μας σε εισαγωγές προϊόντων τα οποία θα μπορούσαμε να παράγουμε, ήρθε η ώρα του ξεπαστρέματος της βιομηχανίας. Βαρεθήκαμε τόσα χρόνια ν’ ακούμε ότι πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί, να κλείσουν κάποια εργοστάσια, να μειωθούν οι μισθοί και άλλα παρόμοια.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι, την εποχή που μπήκαμε στην ΕΟΚ, η Ελλάδα έκανε εξαγωγές ΙΖΟΛΑ στην Γερμανία, είχε την δυνατότητα να παράγει ένα αρκετά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, έως και αυτοκίνητα. Μόνο που, από την στιγμή που μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, όλα αυτά, σταδιακά, σταμάτησαν, γιατί απλούστατα, έπρεπε να τα εισάγουμε από τις βιομηχανίες της Γερμανίας και της υπόλοιπης Ευρώπης. Άρα, εκτός από την αγροτική παραγωγή, μας ξεπάστρεψαν και την βιομηχανική.

 

 

Η Ελλάδα είχε τρία εργοστάσια ζάχαρης που κάλυπταν τις ανάγκες της και μπορούσαν να κάνουν εξαγωγή. Σήμερα, η ζάχαρη εισάγεται από τη Γερμανία!!!

Η Ελλάδα είχε τρία εργοστάσια ζάχαρης που κάλυπταν τις ανάγκες της και μπορούσαν να κάνουν εξαγωγή. Σήμερα, η ζάχαρη εισάγεται από τη Γερμανία!!!

Απέμεινε ο τριτογενής τομέας, των υπηρεσιών. Θα θυμούνται όλοι την εποχή που μας έλεγαν ότι, εμείς, ως Έλληνες, προοριζόμαστε να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης. Αυτό δεν ήταν καθόλου κακό, εάν οι ευρωπαίοι φρόντιζαν ώστε να διοχετεύσουν στις Ελληνικές ακτές τους τουρίστες τους. Μόνο που δεν έγινε αυτό, καθώς οι ευρωπαϊκές εταιρίες, φρόντισαν να επενδύσουν στα παράλια της Τουρκίας και της Αλβανίας, όπου ο συντελεστής Φ.Π.Α είναι μειωμένος (γι’ αυτό θέλουν αύξηση του συντελεστή Φ.Π.Α στα δικά μας νησιά), ενώ στην Ελλάδα έκαναν τα πάντα ώστε τα τουριστικά πακέτα είναι ακριβά για να δουλέψουν οι δικές τους εταιρίες.
Αφού λοιπόν μας ξεπάστρεψαν την αγροτική παραγωγή, την βιομηχανία και τον τομέα των υπηρεσιών, ώστε να δουλέψουν οι δικές τους εταιρίες, ήρθε η ώρα να μας βάλουν στο ευρώ, εν γνώση τους ότι μπήκαμε με πλαστά στοιχεία, προκειμένου να μας ξεζουμίσουν ακόμη περισσότερο. Δηλαδή, όντας στο ευρώ, η Ελλάδα έχει συγκεκριμμένα ποσά σε ευρώ τα οποία διατίθενται, ενώ τα υπόλοιπα, αυτά που χρειάζονται για να λειτουργήσει σωστά το κράτος, πρέπει να τα αναζητήσει, είτε με εξαγωγές, είτε με δανεισμό.
Όμως, ήταν αδύνατον να βρεθούν επιπλέον χρήματα με εξαγωγές, αφού προηγουμένως είχε εξαφανιστεί κάθε είδους παραγωγή στη χώρα μας, ενώ ο τριτογενής τομέας (υπηρεσίες – τουρισμός), είχε καταστεί ήδη μη ανταγωνιστικός εξ αιτίας των επιλογών των ευρωπαίων. Έτσι η μόνη οδός που απέμενε ήταν αυτή του δανεισμού.

Το μεγάλο πάρτι με τα δημόσια έργα

Θα αντιτάξει κάποιος το επιχείρημα ότι, οι Ευρωπαίοι μας έδωσαν πάρα πολλά χρήματα για έργα υποδομών. Και η απάντησή μας είναι ότι δεν μας έδωσαν ούτε ένα ευρώ. Και εξηγούμαστε:
Κάθε φορά που δημοπρατείται ένα έργο, συντάσσεται ο προϋπολογισμός του και με βάση αυτόν τον προϋπολογισμό γίνεται η δημοπράτηση. Δυστυχώς όμως, επί σειρά ετών, στην Ελλάδα, οι προϋπολογισμοί των έργων που συντάσσονταν ήταν υπέρογκοι και εξωπραγματικοί, εξ αιτίας των πινάκων τιμών των αρμόδιων υπουργείων.
Δηλαδή ένα έργο το οποίο στην πραγματικότητα κόστιζε 1 εκ ευρώ, το δημοπρατούσαν για 10 εκ ευρώ (οι ευρωπαίοι το γνώριζαν καλά αυτό). Στην ουσία, τα χρήματα της εθνικής συμμετοχής αρκούσαν για την εκτέλεση των έργων (25%). Το ίδιο ίσχυσε και για τα Ολυμπιακά έργα. Η Ολυμπιάδα του 2004 θα μπορούσε να εκτελεστεί με το 1/10 του προϋπολογισμού της. Δεν έγινε όμως με λίγα χρήματα, γιατί η κυβέρνηση Σημίτη, ήθελε να εξυπηρετήσει τα ευρωπαϊκά αφεντικά της.
Δηλαδή, για να εκτελεστούν τα τεράστια ολυμπιακά έργα, στο δεκαπλάσιο της αξίας τους, η Ελλάδα δανείστηκε με υπέρογκα επιτόκια από ευρωπαϊκές τράπεζες. Στην συνέχεια, τα χρήματα αυτά, πήγαν στις ευρωπαϊκές εταιρίες που εκτέλεσαν τα έργα (στην δεκαπλάσια τιμή από την κανονική) και οι Έλληνες απλά βρέθηκαν να χρωστάνε τεράστια ποσά, τα οποία δεν είχαν δει ποτέ. Δηλαδή, 1 δις ευρώ, πήγαινε από μια Γερμανική τράπεζα (για παράδειγμα) σε μια γερμανική εταιρία, η οποία εκτελούσε ένα έργο στο δεκαπλάσιο της αξίας του. Οπότε, η Γερμανική τράπεζα φέσωνε τους Έλληνες με δεκαπλάσια ποσά από το κανονικό για την εκτέλεση του κάθε έργου, τα χρήματα αυτά επέστρεψαν στην Γερμανία λόγω της γερμανικής εταιρίας που εκτελούσε το έργο, και στους Έλληνες έμενε το δεκαπλάσιο φέσι από αυτό που θα έπρεπε να είχαν για την εκτέλεση ενός, πολλές φορές αχρείαστου, έργου.
Πλασματικά μας φέσωσαν και πραγματικά μας ζητούν πίσω τα ανύπαρκτα χρήματα που υποτίθεται ότι μας έδωσαν (αέρας). Αυτός ήταν ο λόγος που οι ευρωπαίοι δεν έβαλαν χέρι τόσα χρόνια στο μεγάλο πάρτι που γινόταν με τις ιδιωτικές επενδύσεις, τις επενδύσεις μαϊμού, τις κομπίνες με τα πλαστά ή εικονικά τιμολογια, τις απάτες με λαμόγια που από τη μια στιγμή βρέθηκαν με περιουσίες στην Ελλάδα, ξεκοκαλίζοντας ΜΟΠ ή ΕΣΠΑ.
Στην ουσία, τα χρήματα αυτά, χρεώθηκαν όλα στον Ελληνικό λαό, ενώ τα λαμόγια, συνεργάτες και γλείφτες εν πολλοίς των ξένων, απλά έκαναν περιουσίες και τώρα έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό (δηλαδή πάλι τα επέστεψαν στις ευρωπαϊκές τράπεζες!).
Κάτι αντίστοιχο γινόταν με όλες τις προμήθειες, τα εξοπλιστικά προγράμματα και άλλα. Αποτέλεσμα ήταν, η χώρα, να φτάσει σε ένα σημείο να οφείλει τεράστια ποσά, τα οποία ποτέ δεν αντιστοιχούσαν με τα έργα που έγιναν ή με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, με αποτέλεσμα οι πολίτες να χρωστούν και να …πρέπει να γίνουν περικοπές ώστε να αποπληρώσουν το χρέος. Ένα χρέος δηλαδή που δεν τους αφορά, ένα χρέος το οποίο ροκανίστηκε από τους ξένους και τους ντόπιους συνεργάτες τους, ένα χρέος το οποίο δεν είναι πραγματικό.
Και τι έκαναν οι Γερμανοί; Βλέποντας ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να πληρώσουν το χρέος τους, για να μην χάσουν οι τράπεζές τους, φρόντισαν ώστε το χρέος ν’ αγοραστεί από τους λαούς της Ευρώπης, υπόθεση στην οποία συμμετείχαν και οι πιο φτωχοί, ώστε τα βάρη να πέσουν πάλι επάνω στους φτωχούς, ενώ οι τράπεζες και οι δικές τους εταιρίες να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ.
Χρησιμοποιώντας λοιπόν το επιχείρημα ότι, όλοι οι λαοί σας έχουν δανείσει χρήματα, επιβάλλουν τώρα στην Ελλάδα σκληρά μέτρα, υποτίθεται για να ξεφύγει από την κρίση, ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που κάνουν είναι να πιέζουν ώστε να δουλέψουν ξανά οι δικές τους εταιρίες.
Αυτός είναι ο λόγος που επιθυμούν την αύξηση του Φ.Π.Α στα Ελληνικά νησιά, καθώς τα συμφέροντα των δικών τους εταιριών βρίσκονται στην Τουρκία. Αυτός είναι ο λόγος που επιβάλλουν λιτότητα, καθώς, όλοι γνωρίζουν ότι, τα δικά τους super market που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, μπορούν να λειτουργήσουν κατάλληλα σε καθεστώς λιτότητας, παρέχοντας φθηνά προϊόντα (κάποιες φορές και χαμηλής ποιότητας), «αναγκάζοντας» τους φτωχούς Έλληνες να τα προτιμήσουν, θησαυρίζοντας οι ίδιοι.
Και στο βάθος, το τελευταίο στάδιο… Ο ορυκτός πλούτος της χώρας. Φέρνοντας την Ελλάδα σε καθεστώς φτώχειας, έχουν πλέον τη δυνατότητα να κάνουν πλιάτσικο σε κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή της χώρας.
Αυτή ακριβώς είναι η πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη. Αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα. Μια διεθνής εγκληματική οργάνωση, τοκογλύφων, μαφιόζων του χρήματος, αδίστακτων επιχειρηματιών, έχοντας ως συνεργούς της πολιτική ηγεσία κάποιων κρατών της Ευρώπης και ως δορυφόρους τις Ελληνικές δοσιλογικές κυβερνήσεις, έστησαν ένα τεράστιο φαγοπότι σε βάρος του Ελληνικού λαού αλλά και των λαών της Ευρώπης και τώρα, τους καλούν να πληρώσουν το μάρμαρο.

"Μαζί τα φάγαμε" είπε ο Θ. Πάγκαλος. Και του απαντάμε: ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ!

«Μαζί τα φάγαμε» είπε ο Θ. Πάγκαλος. Και του απαντάμε: ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ!

Σε αυτό το σημείο ακριβώς πρέπει να θυμηθούμε την ατάκα του Θεόδωρου Πάγκαλου, του ανθρώπου που παρέδωσε το σύμβολο αγώνα ενός λαού, τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στους Τούρκους. «Μαζί τα φάγαμε» είπε σε κάποια στιγμή, θέλοντας να επιρρίψει το βάρος στους Έλληνες. Και η απάντηση: Μαζί τα ΦΑΓΑΤΕ. Οι δικές σας κυβερνήσεις, λειτουργώντας αντεθνικά, ως υποτελείς των ξένων, έστησαν ένα πάρτι σε βάρος του Ελληνικού λαού αλλά και των λαών της Ευρώπης, τους οποίους τώρα καλείται να προβούν σε …περικοπές, όχι για πληρώσουν τα κλεμμένα αλλά για να φάτε περισσότερο.
Κοσμάς Σορόπουλος

Ελευθερία ή θάνατος

ΓΡΟΘΙΑ-31

 

Περιμέναμε υπομονετικά έως και χθες, προκειμένου να διαπιστώσουμε εάν βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη κωλοτούμπα ή θα δούμε τελικά μια περήφανη στάση από τον Αλέξη Τσίπρα και την Ελληνική Κυβέρνηση. Περιμέναμε υπομονετικά επίσης, προκειμένου να διαπιστώσουμε εάν οι απολίτιστοι, υποταγμένοι στις αγορές και έχοντες την οικονομική δύναμη, θα σεβαστούν έναν λαό ο οποίος στενάζει εδώ και πέντε τουλάχιστον χρόνια εξ αιτίας των επιλογών τους, τις οποίες υλοποιούν οι ντόπιοι εντολοδόχοι τους. Και τελικά, ευτυχώς, δεν απογοητευτήκαμε από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Το δημοψήφισμα θα προχωρήσει κανονικά και ο Ελληνικός λαός θα κληθεί να δώσει απαντήσεις με την στάση του στην κρίση η οποία μαστίζει τη χώρα, εξ αιτίας των επιλογών των τοκογλύφων και των ντόπιων συνεργατών τους.

Βέβαια, το δημοψήφισμα δεν θα διεξαχθεί σε καθεστώς ομαλότητας. Αντίθετα, οι τοκογλύφοι φρόντισαν ώστε να είναι κλειστές οι τράπεζες, ενώ η ντόπια ντροπή της δημοσιογραφίας, εκπαιδευμένη από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και εκτελώντας εντολές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, τρομοκρατεί έναν ολόκληρο λαό με απροκάλυπτο τρόπο.

Ωστόσο, η σπουδή την οποία επιδεικνύουν προκειμένου να επικρατήσει το «ΝΑΙ» είναι αξιοπερίεργη. Δηλαδή, οι δανειστές, οι οποίοι έχουν αφαιρέσει όλα τα δικαιώματα του Ελληνικού λαού, τον έχουν φέρει σε κατάσταση εξαθλίωσης, επιτίθενται στην λαϊκή κυριαρχία και κάνουν κουμάντο στη χώρα, έχουν τόσο μεγάλη πρεμούρα να μην καταστραφούν οι Έλληνες; Για ποιο λόγο; Για να συνεχίσουν να τους αρμέγουν όπως έκαναν τόσα χρόνια; Για να αναλάβουν την εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας; Για να επιβάλλουν νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων; Για να απελευθερώσουν τις ομαδικές απολύσεις; Για να καταργήσουν το ΕΚΑΣ; Για να διαλύσουν όλους τους μικρομεσαίους, ώστε να καταλάβουν την αγορά οι δικές τους εταιρίες;

Δεν υπάρχει κανένα ΝΑΙ στην Ευρώπη. Η Ευρώπη το μόνο που επιζητά, με την επιβολή καθεστώτος τρομοκρατίας, είναι να πάρει την έγκριση του Ελληνικού Λαού προκειμένου να επιβάλλει νέα σκληρότερα μέτρα. Και υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα, οι οποίοι αναπαράγουν την καταστροφολογία, ενώ γνωρίζουν ότι η έγκριση της πρότασης των «θεσμών» θα οδηγήσει τη χώρα στην καταστροφή.

Η μόνη διέξοδος είναι ένα περήφανο ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ που θα δώσει σκληρή απάντηση στα ντόπια οικονομικά συμφέροντα που προπαγανδίζουν το ΝΑΙ, ενώ την ίδια στιγμή τρομοκρατούν τους  εξαθλιωμένους Έλληνες, λέγοντάς τους ότι εάν δεν επικρατήσει, θα πεθάνουν από την πείνα.

Μπορεί να φανεί «εθνικιστικό» αλλά για εμάς αποτελεί την απόλυτη αλήθεια. Όταν οι Έλληνες εφάρμοζαν την Δημοκρατία, κάποιοι άλλοι ζούσαν πάνω στα δέντρα και λειτουργούσαν με την επιβολή του νόμου του ισχυροτέρου. Όταν οι Έλληνες διάβαζαν Θουκυδίδη, εκείνοι έκαναν κατακόρυφο πάνω στους ταύρους μέσα στις αρένες. Δυστυχώς ή ευτυχώς, σε αυτό το νόμο έμειναν. Ο πιο δυνατός έχει το δικαίωμα να φάει όποιον θέλει. Αυτό δηλαδή που κάνουν σήμερα.

Από την άλλη πλευρά όμως, η Ελλάδα έχει ν’ αντιμετωπίσει και τον κακό της εαυτό. Όταν στην επανάσταση του 1821, οι οπλαρχηγοί έκαναν μια πολιορκία πόλεως, υπήρχαν 500-1000 μαχητές Έλληνες που αγωνίζονταν ενάντια στους Τούρκους. Όταν έφτανε η ώρα να πέσει η πόλη, τότε μαζεύονταν απ έξω τουλάχιστον δεκαπλάσιοι Έλληνες, οι οποίοι ήθελαν απλά να έχουν συμμετοχή στο πλιάτσικο!!! Αυτή είναι μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Και σίγουρα, ισχύει και σήμερα.

Μετά από 400 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς, οι Έλληνες καλούνται την Κυριακή ν’ αποδείξουν (πάντα κατά την προσωπική μας εκτίμηση), ότι διαθέτουν ακόμη αξιοπρέπεια. Καλούνται να λειτουργήσουν ως περήφανοι άνθρωποι, παραβλέποντας τον τρόμο που θέλουν σπείρουν οι τοκογλύφοι. Καλούνται να αποδείξουν ότι βρίσκονται στην πλευρά των μαχητών και όχι στην πλευρά των φοβισμένων, οι οποίοι θέλουν πρώτα να διασφαλίσουν την ησυχία τους (ανεξαρτήτως καθεστώτος) και όταν δουν ότι τα πράγματα ευνοούν, να βγουν στη γύρα για να κάνουν πλιάτσικο.

Και το τραγικό είναι ότι, το πλιάτσικο σ’ αυτή τη χώρα, το οποίο γινόταν με πρωτοβουλία των τοκογλύφων και υλοποίηση από τους ντόπιους δοσίλογους, υπάρχει ενδεχόμενο να συνεχιστει  με την έγκριση κάποιων φοβισμένων Ελλήνων, οι πρόγονοι των οποίων άφησαν την τελευταία τους πνοή στο Αλβανικό μέτωπο, ενώ αυτοί αφήνουν παρακαταθήκη ένα «ΝΑΙ» στους κατακτητές και παραδίδουν ακόμη και τα δισέγγονά τους, γενίτσαρους στις υπηρεσίες των ξένων.

Αυτό είναι το διακύβευμα της Κυριακής. Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ στα μέτρα, ούτε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πραγματικό ερώτημα  είναι ξεκάθαρο: Ελευθερία ή θάνατος. Και το ΝΑΙ στον κατακτητή ταυτίζεται με το ΘΑΝΑΤΟ της χώρας και του Ελληνικού Έθνους!

Μιμή Κεραμιδά

Κοσμάς Σορόπουλος