Φίλες και φίλοι,

Σας περιμένουμε την Παρασκευή, 7 Απριλίου και ώρα 21.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του πολ. συλλόγου «Κ. Κανάρης» (απέναντι από την εκκλησία της Παναγίας Παραβουνιώτισσας) όπου η Κινηματογραφική Λέσχη Ερέτριας  θα προβάλει τη δραματική ταινία του 2011 του πολωνού σκηνοθέτη Λεχ Μαγιέφσκυ (Lech Majewski

 

Ο Μύλος και ο Σταυρός

(“The Mill and the Cross”- πολωνικά “Młyn i krzyż”)

 

Η είσοδος είναι ελεύθερη!

 

Η ταινία είναι πολωνικής-σουηδικής παραγωγής. Πρωτοπροβλήθηκε στο φεστιβάλ Σάντανς (Sundance Film Festival) το 2011 και ήταν μια από τις ταινίες που το σηματοδότησαν. Σε διάφορα φεστιβάλ κέρδισε 10 βραβεία και 7 υποψηφιότητες.

Ο πίνακας «Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ»  του μεγάλου Φλαμανδού ζωγράφου Πήτερ Μπρέγκελ ή Μπρέxελ του Πρεσβύτερου  είναι το θέμα αυτής της ταινίας.

Ο πίνακας «Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ» (The Procession to Calvary)   (1564) και η εποχή του

Ο πίνακας «Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ» απεικονίζει τον Χριστό στο δρόμο για τον Γολγοθά. Παράλληλα με αυτή τη σκηνή και δίπλα της αποτυπώνονται άλλες σκηνές από την αγροτική ζωή της Φλάνδρας(σημερινής Ολλανδίας). Πεντακόσιοι (500) χαρακτήρες απεικονίζονται συνολικά στον πίνακα απασχολημένοι σε διάφορες δραστηριότητες ή ευρισκόμενοι σε διάφορες καταστάσεις. Ήταν μια εποχή που η αγροτική ζωή ήταν σκληρή. Η Φλάνδρα ήταν κάτω από την ισπανική κατοχή. Ο Λούθηρος είχε ήδη δημιουργήσει το κίνημα των προτεσταντών που επικρατούσαν στη μισή Φλάνδρα ενώ στην άλλη μισή επικρατούσαν οι καθολικοί. Ο καθολικός Ισπανός αυτοκράτορας Κάρολος ο Ε΄ με την Ιερά Εξέταση καταδίωκε και εξόντωνε ανελέητα κάθε αιρετικό. Τον Χριστό, στον πίνακα, δεν τον συνοδεύουν Ρωμαίοι στρατιώτες αλλά έφιπποι μισθοφόροι του αυτοκράτορα. Και άλλες σκηνές του πίνακα με τον τρόπο που αποδίδονται σχολιάζουν την εποχή του. Ο πίνακας (διαστάσεων 124 x 170 cm) σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο Kunsthistorisches  της Βιέννης.

Ο Άγγλος ιστορικός και κριτικός τέχνης Μάϊκλ Φρ.Γκίμπσον ( γεννήθηκε το 1929) το 1995 έγραψε το βιβλίο «Ο μύλος και ο Σταυρός»  όπου αναλύει λεπτομερώς τα γεγονότα που αναπαρίστανται στον πίνακα του Μπρέχελ. Οι New York Times έγραψαν για το βιβλίο ότι είναι «ευκολοδιάβαστο και καθηλωτικό ως ένα πρώτης κλάσης κατασκοπικό θρίλλερ.»

Ο σκηνοθέτης ΛΕΧ ΜΑΓΙΕΦΣΚΥ

Ο πολυτάλαντος Λεχ Μαγιέφσκυ (γεννήθηκε το 1953) εκτός από σκηνοθέτης κινηματογράφου είναι σκηνοθέτης θεάτρου και όπερας, συγγραφέας, ζωγράφος, ποιητής και μουσικός (σε αυτήν την ταινία συνυπογράφει το σενάριο, τη μουσική και τη διεύθυνση φωτογραφίας). Είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης μέσης ηλικίας που το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Ν. Υόρκης έκανε αναδρομική του έκθεση (το 2006 – τότε ο Μαγιέφσκυ ήταν 54 ετών) –  η οποία μετά ταξίδεψε σε πολλές πόλεις του κόσμου και σε πολλά φεστιβάλ.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Η ταινία αποτελεί μια εικαστική πανδαισία και σε μαγεύει από τις πρώτες σκηνές. Ο Μαγιέφσκυ χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες για να παράξει ένα αισθητικά συναρπαστικό αποτέλεσμα όπου  δεσπόζει η προσοχή του σκηνοθέτη στην παραμικρή λεπτομέρεια στην απεικόνιση της εποχής (στα σπίτια, στα ρούχα, στις σκηνές της αγροτικής ζωής), στα χρώματα– που είναι «μπρεγκελικά»-, στην υπέροχη λιτή μουσική επένδυση.

Τα περισσότερα γεγονότα τα βλέπουμε να εξελίσσονται από την μπροστινή πλευρά καθώς κοιτάζουμε τον πίνακα αλλά μερικές φορές η κάμερα «μπαίνει» μέσα στον πίνακα και στην δράση. Μερικές φορές βλέπουμε ένα μέρος του πίνακα «παγωμένο» ενώ άλλα μέρη του ζωντανεύουν και κινούνται.

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι μερικοί από τους 500 χαρακτήρες του πίνακα αλλά μόνο τρεις χαρακτήρες ονοματίζονται: ο ζωγράφος Μπρέγκελ, ο πάτρωνάς του Νίκολας Ζόνγκελινκ και η μητέρα του ζωγράφου Μαίρυ – που ήταν το μοντέλο του Μπρέxελ για την Παρθένο Μαρία σε δύο διαφορετικές ηλικίες.

Η ταινία καθηλώνει τον θεατή καθώς τα διάφορα επεισόδια της καθημερινής ζωής εξελίσσονται σχεδόν αθόρυβα και διακόπτονται από ελάχιστους διαλόγους και μονολόγους των κεντρικών χαρακτήρων. Ο ίδιος ο Μπρέγκελ, σποραδικά, παρουσιάζεται να σχεδιάζει  και να συζητεί με τον χορηγό-πάτρωνά του τις λεπτομέρειες του πίνακά του.

Ο κριτικός Ντένις Χάρβεϊ (Dennis Harvey) του περιοδικού Variety χαιρέτισε την ταινία «ως ένα εξαιρετικό άλμα που συνδυάζει παλιές και νέες τεχνολογίες επιτρέποντας στον θεατή να ζει μέσα στον πίνακα…ούτε  συμβατικό κοστούμι του δράματος ούτε αφηρημένη τέχνη, αυτό το οπτικά θελκτικό, απροσδόκητα σαγηνευτικό παιχνίδι δεν ταιριάζει σε καμμία κατάταξη καλλιτεχνικής ταινίας. Θα μπορούσε να αποδειχθεί η καθυστερημένη διεθνής ανακάλυψη του πολωνού σκηνοθέτη».

Ο σκηνοθέτης Γκράχαμ Λεγκά (Graham Leggat) έγραψε στην ανασκόπηση του Διεθνούς φεστιβάλ του Σαν Φρανσίσκο όπου προβλήθηκε η ταινία, «…δεν είναι η αφήγηση το θέμα- οι υπέροχες εικόνες είναι …είναι οι εκπληκτικές σκηνές που εισέρχονται στον θεατή όπως ένα όνειρο εισέρχεται σε ένα κοιμώμενο σώμα»

Ο μεγάλος κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Έμπερτ (Roger Ebert) έγραψε: «Εδώ είναι μια ταινία για την οποία τα λόγια περιττεύουν…..Εάν δεν δεις παρά μόνον τις πρώτες σκηνές δεν θα τις ξεχάσεις ποτέ. …Έχουμε μια ταινία μεγάλης ομορφιάς …και το να την παρακολουθείς  είναι ένας τρόπος διαλογισμού. Μερικές φορές κάποιες ταινίες κάνουν έναν μεγάλο διασκελισμό  έξω από το ρηχό μονοπάτι της συνήθους αφηγηματικής παράδοσης και μας παρουσιάζουν ζητήματα για να σκεφθούμε. Εδώ αυτό που σκέφθηκα εγώ, κυρίως,  ήταν γιατί μερικές φορές ο άνθρωπος πρέπει να είναι τόσο σκληρός;»

Πρωταγωνιστές: Ρούτγκερ Χάουερ (Rutger Hauer), Μάϊκλ Γυόρκ (Michael York), Σαρλότ Ράμπλινγκ (Charlotte Rampling)

Σεναριογράφοι: Μάϊκλ Φράνσις Γκίμπσον (Michael Francis Gibson), Λεχ Μαγιέφσκυ

Μουσική: Λεχ Μαγιέφσκυ, Γιόζεφ Σκρσεκ (Józef Skrzek)

Γλώσσα: αγγλικά, ισπανικά

Είναι έγχρωμη ταινία και διαρκεί  96 ‘.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Φλάνδρα 1564, Αμβέρσα. Ο ζωγράφος Πήτερ Μπρέχελ ο Πρεσβύτερος συζητά με τον χορηγό -πάτρωνά του Νίκολας Ζόνγκελινκ, ένα μεγαλοεπιχειρηματία και συλλέκτη έργων τέχνης, για έναν νέο πίνακά του καθώς τον προετοιμάζει. Θα είναι αφιερωμένος στη Σταύρωση του Χριστού. Σχεδιάζει τη διαδρομή του Χριστού προς τον Γολγοθά πλαισιωμένη με διάφορες άλλες σκηνές της σύγχρονης καθημερινότητας. Δεν θέλει να κάνει απλά έναν θρησκευτικό πίνακα αλλά να αξιοποιήσει το κεντρικό του θέμα, το μαρτύριο του Χριστού, για να μιλήσει και για τους άλλους χαρακτήρες που ζουν τις δικές τους ζωές και φαίνονται απορροφημένοι από τα δικά τους προβλήματα και για το καθεστώς της Ιεράς Εξέτασης…

Advertisements